Άξιον Εστί (Ανάγνωσμα τέταρτο), Οδυσσέας Ελύτης

ΤΟ ΟΙΚΟΠΕΔΟ ΜΕ ΤΙΣ ΤΣΟΥΚΝΙΔΕΣ

ΜΙΑΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΗΛΙΑΓΕΣ μέρες εκείνου του χειμώνα, ένα πρωί Σαββάτου, σωρός αυτοκίνητα
και μοτοσυκλέτες εζώσανε το μικρό συνοικισμό του Λευτέρη,
με τα τρύπια τενεκεδένια παράθυρα και τ' αυλάκια των οχετών στο δρόμο.
Και φωνές άγριες βγάνοντας, εκατεβήκανε άνθρωποι
με χυμένη την όψη στο μολύβι και τα μαλλιά ολόισα ίδιο άχερο.

Μεσολόγγι - Ελεύθεροι Πολιορκημένοι

Μηχανή του χρόνου - Βίντεο

Ειρήνη - Πόλεμος

http://laventer.blogspot.gr/2010/08/blog-post_5301.html

Τα Ρέστα, Κ.Ταχτσής

  - «Έφτυσα! Αλίμονό σου αν χαζέψεις πάλι στο δρόμο!»

Δεν έφτυνε ποτέ στ' αλήθεια, μόνο με λόγια, μα το νόημα της απειλής ήταν καθαρό: Έπρεπε νά 'χεις γυρίσει πίσω πριν στεγνώσει το σάλιο.

            Το πόσο γρήγορα στεγνώνει το σάλιο το καθόριζε εκείνη σύμφωνα με τις περιστάσεις, σύμφωνα με το κέφι της. Καμιά φορά στέγνωνε ώσπου να πεις κρεμμύδι, σαν πουλί πήγαινες και σαν πουλί γύριζες, μα το σάλιο είχε στεγνώσει κιόλας, κι εκείνη σε περίμενε στην πόρτα με το λουρί στο χέρι.

Καζαντζάκης Νίκος

Η καρδιά του ανθρώπου είναι ένα κουβάρι κάμπιες 
- φύσηξε, Χριστέ μου, να γίνουν πεταλούδες!

Ό,τι δε συνέβη ποτέ, είναι ότι δεν ποθήσαμε αρκετά. 

Δεν ελπίζω τίποτα, δεν φοβάμαι τίποτα, ειμαι λεύτερος. 

Μπόρα είναι μαθές η ζωή. Θα περάσει!